Wereld- en Europees kampioene Demi Vollering haalt inspiratie uit de overleden basketballer Kobe Bryant. Dat vertelde de 29-jarige wielrenster in een video-interview met de NOS, opgenomen tijdens de Europese kampioenschappen in Slovenië. Bryant noemde ze “een superinspirerende man”, meldt IDL Pro Cycling op basis van dat gesprek.
Wat Vollering in de Amerikaan aanspreekt, is hoe hij zijn hele leven in dienst stelde van de topsport. Ze wees op zijn aandacht voor elk detail en op de manier waarop hij volgens haar echt geobsedeerd was door zijn sport. Veel daarvan herkent ze bij zichzelf. “Ik denk dat ik dat ook heb,” zei ze.
Bryant kwam op 26 januari 2020 op 41-jarige leeftijd om het leven bij een helikoptercrash in de Verenigde Staten. Hij won in zijn carrière bij de Los Angeles Lakers vijf NBA-titels.
Helemaal nieuw is de bewondering niet. In november 2024 vertelde Vollering aan de Portugese krant Observador al dat ze veel naar Bryant keek en dat hij een inspiratiebron voor haar was geworden. Toen legde ze de nadruk op een andere kant van hem: Bryant was volgens haar “een echte verhalenverteller”. Vollering schrijft zelf haar verhalen op in een dagboek en sloot in dat interview niet uit dat er ooit een boek van komt.
Twee titels in één week
Het gesprek volgde op de beste week uit haar loopbaan. Op zaterdag 26 september werd Vollering in Montréal voor het eerst wereldkampioene op de weg. In een wedstrijd van ruim 180 kilometer van Brossard naar Montréal viel ze op 38 kilometer van de finish aan, maar Elisa Longo Borghini, Katarzyna Niewiadoma-Phinney en Juliette Berthet kwamen terug. In de laatste ronde loste ze Longo Borghini op de Côte Camillien-Houde. Niewiadoma-Phinney ging op zo’n 150 meter van de streep aan, maar kreeg kramp en moest Vollering voor laten gaan, zo beschreef Sporza. Longo Borghini werd derde op vier seconden.
Een week later, op zaterdag 3 oktober, volgde de Europese titel in Slovenië. Op de laatste klim van de 130 kilometer lange rit van Ljubljana naar Šenčur, de Mozjanca (2,1 kilometer aan gemiddeld 10,4 procent), trok Puck Pieterse het tempo zo hoog op dat alleen Vollering en Niewiadoma-Phinney overbleven. Op ongeveer 800 meter van de top demarreerde Vollering. Met nog 11 kilometer te gaan had ze 35 seconden voorsprong. Pieterse werd tweede, Marlen Reusser derde, beiden op vijf seconden. Bondscoach Laurens ten Dam had voor de start al gezegd: “Het feestje moeten we vanavond maar vieren.” Niewiadoma-Phinney kwam in de laatste bocht ten val en nam Antonia Niedermaier mee.
Vollering kijkt nuchter naar die successen. Winnen of verliezen maakt volgens haar niet uit: de volgende dag sta je op en doe je weer wat je altijd doet. Ze is trots op de race in Montréal en op de trui die ze nu mag dragen, maar voegde eraan toe dat ze “nog steeds dezelfde persoon” en dezelfde renster is. Het werk is voor haar met de titel niet af.
Voor het WK voelde ze wel druk. Door haar positie was ze min of meer verplicht om te winnen, vertelde ze. Tegelijk vond ze dat haar seizoen eigenlijk niet meer beter kon, waardoor een wereldtitel een mooie bonus zou zijn en geen must. Ze gaf direct toe dat ze daar zelf anders over dacht: ze moest het toch doen.
Haar kijk op tegenslag past bij die houding. Het leven is volgens Vollering één groot proces, waar ups en downs automatisch bij horen. Wie zich te krampachtig vastklampt aan een hoogtepunt, komt volgens haar vanzelf weer in een neerwaartse spiraal terecht.
Een seizoen zonder gaten
De cijfers onderbouwen waarom Vollering zich met een obsessieve topsporter als Bryant vergelijkt. Volgens het overzicht van Sporza won ze in 2026 de Ronde van Vlaanderen, Luik-Bastenaken-Luik, de Giro, de Tour de France, het WK en het EK op de weg. Het zijn zes van de grootste titels in het vrouwenwielrennen in één jaar, verdeeld over voorjaarsklassiekers, grote rondes en kampioenschappen. Voor SportNova laat dat zien dat haar vorm niet op één piek gericht was, maar het hele seizoen standhield.
Ook haar Nederlandse ploeggenoten speelden een rol. In Montréal zette Pieterse de koers op scherp voordat Vollering aanviel, in Slovenië maakte dezelfde Pieterse de selectie op de slotklim. Vollering benoemde in het NOS-interview zelf dat ze haar wereldtitel met veel mensen om zich heen heeft behaald. Op woensdag 7 oktober stond in Slovenië nog de EK-tijdrit op haar programma, waarin ze op een dubbelslag mikte.
Haar volgende grote doel ligt verder weg: de Olympische Spelen van 2028 staan hoog op haar lijst. Ze hoopt op een goed parcours waarop een sterk plan te maken is. Daarnaast blijft ze terugkeren naar de klassiekers die ze het mooist vindt. Luik-Bastenaken-Luik zou ze het liefst elk jaar winnen, en ook de Amstel Gold Race noemde ze. Een regenboogtrui geeft daarbij volgens haar alleen maar extra motivatie, ook in koersen die ze al een paar keer won.
