Bondscoach Laurens ten Dam is “apetrots” op de sfeer in de Nederlandse vrouwenploeg. Dat zei hij tegen Sporza na het Europees kampioenschap op de weg in Slovenië, waar Demi Vollering op zaterdag 3 oktober haar Europese titel prolongeerde en Puck Pieterse in de sprint het zilver pakte. “De sfeer is fantastisch. Ze hangen aan elkaar en dat maakt mij apetrots”, aldus Ten Dam.
Ook Vollering was lovend over haar bondscoach. “De bondscoach heeft een heel positieve invloed”, zei de kersverse wereldkampioene. Over de Nederlandse dubbel was ze net zo tevreden: “Dat we dan 1 en 2 worden, dat is geweldig. Dat Puck dan ook zelf nog 2e wordt, is fantastisch.” Pieterse zelf: “Ik ben blij dat ik het in de sprint voor zilver kan afmaken.”
De teamgeest kreeg ook een zichtbaar symbool. Vollering wees na de finish op een sticker op haar helm, wat commentator Ine Beyen in de Sporza-cabine al was opgevallen. “Het is inderdaad een sticker van mij op een scooter”, legde Ten Dam uit. Het is een grap binnen de ploeg die begon toen Lorena Wiebes de sticker tijdens het WK gravel op haar fiets had geplakt.
Rolverdeling vooraf duidelijk
Voor de start had Ten Dam al aangegeven dat de ploeg vertrouwen had zonder overmoedig te worden. “We zijn sterk en hebben vertrouwen, maar we zijn niet cocky”, zei hij tegen Sporza. Vollering was de onbetwiste kopvrouw en noemde Kasia Niewiadoma, Elisa Longo Borghini en Marlen Reusser als grootste concurrenten. Pieterse zag voor zichzelf eventueel kansen, maar liet geen twijfel over de prioriteit: “Het mooiste zou natuurlijk zijn als Demi gewoon iedereen uit het wiel kan lossen.” Topsprinter Wiebes reed volledig in dienst van de ploeg.
Die bereidheid om voor elkaar te rijden was een week eerder ook de basis van het succes op het WK in Montreal. Op 26 september werd Vollering daar voor het eerst wereldkampioen op de weg. Een grote valpartij kostte Nederland eerst Femke de Vries en Amber Kraak. Toen ook Lieke Nooijen en Riejanne Markus moesten lossen, bleven met nog zo’n 50 kilometer te gaan alleen Vollering, Pieterse en Karlijn Swinkels over. Drie ronden voor het einde trok Pieterse volgens afspraak vol door met Vollering in haar wiel. Vollering viel daarna aan, werd op ongeveer 15 kilometer van de streep teruggepakt door Niewiadoma-Phinney en Longo Borghini, maar won de sprint. Pieterse werd zesde op 1.36 minuut.
Ten Dam vertelde na afloop dat plan A was dat Vollering alleen zou wegrijden, maar dat de ploeg ook varianten voor een sprint had voorbereid. Na de valpartij losten de rensters de veranderde situatie volgens hem zelf op, dankzij goede communicatie in koers.
Twee jaar onder Ten Dam
Dat de sfeer zo nadrukkelijk wordt genoemd, is tekenend voor de ommekeer onder Ten Dam. De oud-prof en toenmalig bondscoach gravel werd in november 2024 aangesteld als opvolger van Loes Gunnewijk. Zij vertrok na het WK in Zürich, na acht jaar en zestien titels op EK’s, WK’s en Olympische Spelen, maar ook na tegenvallers als de Spelen in Tokio en het WK in Leuven. Ten Dam tekende voor een jaar, met de intentie door te gaan tot en met de Olympische Spelen van Los Angeles in 2028. “Ik stap er helemaal blanco in. Ik heb met niemand van de dames een verleden”, zei hij bij zijn aanstelling tegen de NOS. Hij wilde selectiebeslissingen zo eerlijk mogelijk nemen.
Dit jaar werd dat principe zichtbaar in zijn WK-selectie. Marianne Vos, drievoudig wereldkampioene, ontbrak, net als Anna van der Breggen, die in 2018 en 2020 de wereldtitel pakte. Vos koos er volgens Cyclingnews voor om haar wereldtitel gravel in West-Australië te verdedigen. De keuze om Van der Breggen thuis te laten, noemde Cyclingnews een raadsel: zij werd dit jaar onder meer tweede in de Vuelta Femenina en derde in de Giro. Het verhaal dat beide routiniers bij dit EK of de komende kampioenschappen een leidende rol hebben, is niet op een bron terug te voeren.
Voor SportNova laat de balans van de afgelopen weken zien dat de aanpak van Ten Dam werkt: een wereldtitel en een Nederlandse een-twee op het EK binnen acht dagen, met Pieterse en Wiebes in een dienende rol. Vollering won dit jaar ook de Giro d’Italia Women en werd de eerste vrouw die de Tour de France Femmes twee keer won.
